ای کاش هر روز صبح که از خواب بیدار میشُدیم یک نامه دریافت میکردیم. که توی اون نامه نوشته شده بود باید چه کارهایی انجام بدیم و اگر انجام ندیم یعنی در راستای اون هدفی که خداوند از خلقت ما داشته حرکت نکردیم و سعادتمند نیستیم. ++خیری ندیده ایم از این اختیارها/ ما را به جبر هم که شده سر به راه کن

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

قدیما که چه عرض کنم تا همین چند وقت پیش وقتی قرار بود کاری انجام بدم و انجامش نمیدادم از خودم بدم میومد. متنفر میشدم از خودم... ربطش میدادم به اراده. میگفتم من ادم بی اراده و راحت طلبی هستم. به قول ی

همیشه یک بهتر از صفر هست. یه ذره هم یه ذره هست. فرق داره با هیچی!

هر نسل روی شانه های نسل قبل استوار هست. چقدر با این جمله موافقین؟ یه عده هستن خیلی این جمله رو قبول دارن و در واقع توی هر بحثی که میشه این رو میگن. مثلا طرف ۶ سال هست فارغ التحصیل شده ولی وقتی اسم ک

روزهایی رو میگذرونم که دوست دارم بعد از تموم شدن اون روز وقتی پام از محیط دانشگاه میزارم بیرون برم یه جای خنک اب و هواش مرطوب و خنک باشه. سبز باشه دیوار کاهگلی داشته باشه. نور خورشید نخوره بهم. یه لی

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّکَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ۱۸ وَاقْصِدْ فِی مَشْیِکَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْوَاتِ لَص

این روزها چه روزهایی ست؟ روزهایی ست که یه خروار درس دارم همشون مفهومی هستن و نیاز به رفع اشکال با استاد هست. باید voice سر کلاس گوش کنم. باید کلی بخونم. و این در حالی هست که واسه ی پروژه ی برنامه نویسیم عین چی تو گل موندم... خداااااااا.... اردیبهشت ماه=خونین ماه...

میگن خدا خیلی وقتها ما رو تو یه سری شرایط قرار میده صرفا برای اینکه واکنش ما رو ببینه. ببینه که بعد از قرار گرفتن تو اون شرایط حالمون چطور میشه. حالمون خراب میشه یا بی تفاوت از کنارش میگذریم. چقدر بای

یک وقتهایی هم هست که ادم دوست دارد برود و یک پلاستیک زباله ی سیاه بردارد. خودش را بگذارد توی پلاستیک سیاه و ساعت نه شب ببرد سر کوچه!!! انوقت برگردد خانه و بدون هیچ مزاحمی با خیال راحت لحظاتی را زندگی کند!

++امروز پایانی شبکه های کامپیوتری داشتم. قبل از جلسه یکی از پسرهای کلاس صندلی خودش رو با من هماهنگ کرد و بهم هم گفت. یه بیست دقیقه از جلسه گذشته بود دیدم تمرکزم داره بهم میخوره و تایمم داره میره. به ی

فرض اول:شما هیئت علمی دانشگاه هستید. دانشجویی زرنگ در ترم گذشته درسی سه واحدی و خیلی سخت را با شما گذرانده و شما از راضی بودن وی از نمره اش مطمئن هستید. در انتهای ترم بعد(یعنی سه چهار ماه بعد از اینکه

مرز بین یه سری چیزا خیلی باریک هست. یه سری چیزها رو با دقت زیاد میشه از یه سری چیزا تمییز داد و ولاغیر. شاید هم کلا جواب قطعی ندارن این چیزا. مرز بین با سیاست بودن٬ رند بودن٬ محاسبه گر بودن در عین حال معصوم بودن و تو دنیای سیاهِ خاله زنک ها وارد نشدن... ادامه مطلب

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محستب چون نیک بنگری همشون سر و ته یه کرباسن!!!

دو یار زیرک و از باده ی کهن٬ دومنی فراغتی و کتابی و گوشه ی چمنی من این مقام به دنیا و اخرت ندهم اگرچه در پیام افتند هر دم انجمنی (حضرت حافظ)

کلیک.

سلام. خیلی وقتها راجع به این میشنیدم که اره بهترین شغل برای زن خانه داری هست. کسایی که هم زمان هم شاغل هستن و هم مادر , یه جورایی به بچه هاشون ظلم میکنن و بچه ها درست تربیت نمیشن. الان هم که احساس می

سالی که نکوست از بهارش پیداست. میترسم از ۹۸. اخه قبلش مدام داره اتفاقاتی که برای من بارروانی داره رخ میده. هوووفف... امیدوارم به خیر بگذره واقعا... یعنی چی میشه امسال؟ یعنی واقعا اسفند۹۸ چه حسی دارم؟ به نظرم سال خوبی بوده یا مثل سال ۹۵ مزهی زهرمار خواهد داد؟ چه روزایی...چه روزایی..چه روزاییی... چه ر...

تعریف میکرد: تو کلاسهای امنیتی که میریم استادمون خیلی تاکید داره به اینکه ادم وقتی میخواد یه جایی رو هک کنه و حمله کنه اول کار نباید وایسه به این فکر کنه که اره یه or بزارم اخرش کوتیشن بزارم و هر سا

فکر میکنم هر از یه مدت , مثلا سالی یکی دوبار باید بابت تمام انتخاب های عاقلانه ای که داشتیم اشک بریزیم. بابت تمام موقعیتهایی که میشد انتخابشون کرد و جریان طور دیگه ای رقم بخوره ولی ما اگاهانه و عاقل